Zo scherp als een mes op dag 6

Dag 6: 2 augustus: “Zo scherp als een mes op dag 6”. Vond ik wel passend bij mijn dag tot ongeveer kwart voor 5 vanmiddag. Daarna was ik toch niet zo scherp meer. Uitleg volgt later in deze blog.

Want laten we maar gewoon bij het begin beginnen: opstaan en naar de wc. In die volgorde ook gelukkig.  (Finkers heeft het grapje andersom: “ik ging plassen, ik stond op en dacht: verrek, dat had andersom gemoeten”). Zoals ik gisteren al vertelde is het vandaag weer tijd om  te meten en wegen. In het boekje van de C9 staat een tabel voor dag 1, dag 3, dag 6 en dag 9 waarbij je jezelf kunt meten. Je meet daarbij het aantal cm bij borst, arm, taille, heupen, bovenbeen en kuit. Bij de meeste onderdelen is er niets tot weinig veranderd, alleen bij de taille ben ik weer 2 cm kwijt. En daar ben ik erg blij mee, want op die plek wilde ik het ook wel kwijt. Bovenbeen, kuit, heupen en arm zal allemaal wel, daar zat het me niet in de weg. Dus ongeacht wat de weegschaal aangeeft, ben ik er al blij mee. Maar toch voor de volledigheid de weegschaal op: 0,6 afgevallen. Dus in totaal nu 2,9 kg kwijt. Dus uit enthousiasme trek ik een broek uit de kast die ik al een tijdje niet meer aan had gedaan en die past weer fijn.

Al met al alleen iets te lang getreuzeld boven, dus ik moet nog opschieten in de keuken. Eerst even de Aloë Vera weg werken. Aangezien dat nu in iedere blog vermeld staat, is het wel een demonstratie waard 🙂 (let niet op de video-kwaliteit, moet ik nog even bijsleutelen. Oh ja, hij wordt ook versneld weergegeven. Dus niet met je ogen knipperen, anders mis je het)

’s Middags op het werk ga ik voor de aardbeienshake, die ik alvast klaar maak. En nu ga ik voor de stevige appelshake. Met appelmoes en kaneel en die is ook weer erg lekker. Ik neem weer hetzelfde mee: m’n ‘snack’, appeltje, kiwi en bakje rauwkost. Ik krijg er al bijna routine in… Op het werk heb ik een FullSizeRender-10lekker dagje. Druk, veel afspraken en sowieso twee hele drukke maanden in het vooruitzicht. Ik ben even bij AC Tion, de atletiekvereniging in Enschede om over een aantal projecten bij te praten. In de hal hangt een poster van de Singelloop en ik probeer op mijn werk een bedrijventeam op de been te krijgen vanuit het nieuwe sportbedrijf. Dus ik maak even een promofotootje voor in de interne nieuwsbrief. Nou collega’s, als jullie nu nog niet enthousiast worden weet ik het ook niet meer 🙂

Op het werk zitten we momenteel midden in een verbouwing vanwege de start van het sportbedrijf op 1 september. De kantoren op het zwembad worden van binnen aangepast en zo is er in onze ruimte sinds kort een raam gemaakt, zodat we onze toekomstige bezoekers aan zien komen. Zo’n raam is even wennen en nogal hilarisch in het begin. Zo hebben we al demonstraties gehad van collega’s die net doen alsof ze in een lift stappen en zich langzaam laten zakken, of collega’s die net doen alsof ze op de roltrap stappen. En wij vinden het net een aquarium lijken, dus we hebben vanmiddag even onze vissendemonstratie gegeven, haha. Wij vonden het vrij hysterisch 🙂IMG_6203

Vandaag heb ik een rustdag qua sporten, maar doordat ik fiets naar mijn afspraken, kom ik in elk geval aan de 30 minuten beweging die aangeraden wordt in het boekje. Sterker nog, ik haal wel 2 x 30 minuten bewegen, omdat ik weer eens een ‘Nancy-actie’ had.  Korte samenvatting: ik leende de fiets van mijn collega. Met een mandje voorop. Daar gooide ik mijn sleutelbos in. Die haalde ik er per ongeluk niet uit. Ik parkeerde de fiets voor het Stadskantoor. Afspraak klaar. Ik fietste weer terug naar het Aquadrome. Bos sleutels weg. Bellen naar het Stadskantoor of er hopelijk iemand zo attent is geweest om die bos sleutels af te geven bij de balie. Dat was zo. Dus weer terug. Sleutels ophalen. En weer terug. Ja, ik kom de dagen wel door hoor, geen enkel probleem. Dus tot dat moment was ik zo scherp als een mes op dag 6 en wist ik zelfs Pokémon vangende jongeren in de binnenstad te ontwijken op de fiets.

FullSizeRender-11
Omdat ik vanochtend nogal haast had, kwam ik in de keuken waar Rob Geus niet vrolijk van wordt. Maar goed, ik werd er wel vrolijk van, want ik mocht weer eten! Gepofte aardappel met een lepeltje zure room en verse bieslook. Vrolijk bijgestaan door wat kropsla met tomaten, olijfolie en balsamicoazijn en onder voortreffelijke begeleiding van een Duitse biefstuk met champignons. Waarom ik nog geen Michelin-sterren heb, is mij volstrekt onduidelijk.

Vanavond nog even op bezoek geweest bij René, want wij organiseren de 11(?)e editie van de Kameradendag, ons jaarlijkse festijn voor de vriendjes en vriendinnetjes. Ideale visite wederom: 2 kopjes heet water en dit kind is tevreden. En bij thuiskomst nog een toffe peer opgegeten.

Dat was zo ongeveer dag 6 geloof ik. Ik zal jullie niet vermoeien met details over hoe vaak ik weer moest plassen en wat ik morgen ga shaken. Want anders heb ik niets te vertellen op dag 7. Ik vraag me inmiddels af wat er zwaarder is: voor mij om de C9-kuur vol te houden of voor jullie om mijn stukjes te blijven lezen. Ik wens jullie veel doorzettingsvermogen toe! Mij gaat het wel lukken, nu jullie nog 🙂

Chillkoninginnen
De chillkoninginnen des huizes ploffen op de bank neer…

Tot morgen!