“Ich bin ein hardloopster”

Het jaar 2015 is voorbij. Ik houd normaal niet zo van terugkijken. Lijstjes maken, terugblikken. Ik vind het altijd zo’n gedoe. Maar goed, ik was via Strava en Polar aan het kijken hoeveel kilometer ik had gelopen. 2502 kilometers! En toen ik daar eenmaal mee begonnen was, vond ik het toch wel gaaf om al die statistieken te zien.

2015 is het namelijk het eerste jaar dat ik ‘echt’ (hard)loop.  Zoals bekend ben ik vanaf mijn 6e tot mijn 30e vooral druk geweest met handballen. Ook hardlopen, maar dan achter de bal aan of achter je tegenstander aan. In april 2014 ben ik daar mee gestopt en vanaf toen wat meer gaan hardlopen. Dus in 2014 ook wel aan het lopen, maar in 2015 ben ik echt los gegaan, vandaar de titel van dit bericht 😉

IMG_0267-aangepast

Op het plaatje wat mooie statistieken en cijfertjes, maar nog veel mooier zijn de momenten dat je aan het lopen bent. Soms helemaal alleen ’s morgens vroeg op de Holterberg. Het liefst voordat de toeristen de Holterberg ontdekken, want dan is de Holterberg even van mij alleen. Maar ook alle keren hardlopen met de nodige gezelligheid. Andere hardloopgekkies uit Nederland ontmoeten en gezelligheid tijdens het Berenloopweekend op Terschelling, of met ons sterrenteam van Studio 1980 bij de Brink tot Brinkloop 🙂

Doel of de weg er naar toe?
En bij het terugblikken ga je ook nadenken wat het mooiste moment dan is. Ik weet van mezelf dat ik een doel nodig ben. Want als je mee gaat doen aan een marathon en je wilt die 42,2 km gaan lopen, dan moet je er toch echt iets voor gaan doen. Dus waar je normaal in je bed zou blijven liggen omdat het regent, kom je nu wel je bed uit en werk je gewoon die training af. Omdat je 4x wil lopen die week. Zo af en toe met tegenzin de schoenen aantrekken en na 1,5 km heel erg blij zijn dat je dat gedaan hebt, omdat je gewoon merkt dat je er vrolijk van wordt.

Waren dan 12 april en 8 november, de dagen dat ik die marathon liep, mijn mooiste hardloopmomenten in 2015 ?  Ja, deels wel. Omdat het een soort meetpunt is en dat het moment is waar je al die tijd voor getraind hebt. Nog mooier, omdat ik op beide momenten eruit heb gehaald, wat er in zat. En toch is niet die dag zelf hetgeen wat de meeste voldoening geeft. Juist al die kilometers daarvoor geven het uitlopen van de marathon de meeste glans. Dus ik ben een duidelijk doel nodig, om te trainen. Om er vervolgens achter te komen dat ik niet van dat doel zo blij wordt, maar van de weg er naar toe. Ja, ik word er bijna filosofisch van 🙂

En doorrrr…..
In 2016 rustiger aan doen? Zonde toch, daarvoor is het veel te leuk! Dus de doelen voor 2016:

  • Mijn 1e ultramarathon lopen! Asfalt is ook maar saai, dus het wordt een trailmarathon: 50 kilometer Salland Trail op 12 maart!
  • Marathon van Leiden op 22 mei
  • Marathon van Berlijn op 25 september

En alle loopjes daar om heen die nodig zijn om in vorm te komen. Of gewoon, loopjes die leuk zijn voor de flauwekul. Die zijn tenslotte net zo belangrijk.

Nou, genoeg gekletst. Ik ga lopen. Doei!