Heeft de pindakaas mij in z’n macht op dag acht?

Dag 8: donderdag 4 augustus. Ik heb de smaak te pakken met dat vroege opstaan: vandaag ook weer even hardlopen voor het werk. Deze keer wel een FullSizeRender-17klein rondje en rustig aan. Geen intervalletjes, maar een fijn tempo. Dus na 37 minuten heb ik 7 kilometer op de teller en stap ik het huis weer binnen. Wel weer een kop als een tomaat, maar dat heb ik nou eenmaal al snel. En beter een kop als een tomaat, dan een tomaat als kop.

Ik heb me 7 kilometer lang kunnen ‘verheugen’ op de Aloë Vera, dus die gaat zo op. Wel gewoon met mijn neus dicht natuurlijk. Gewoontes moet je tenslotte niet verbreken. Daarna shake ik door de keuken heen, blender ik me weer een ongeluk en heb ik dus twee shakes klaar. De shake met bramen en een theelepel cacaopoeder vond ik gisteren erg lekker, dus die maak ik voor op het werk. En nu ga ik voor de aardbeienshake. Het lijkt wel alsof ik bij de McDonalds ben. Maar dan anders.

Op naar het werk maar weer, samen met Harm die ik in Hengelo afzet. Ik heb vandaag een peer mee na het werk in plaats van een appel. Ja, ik heb wel lef he. Doe maar ruig. Op het werk is iedereen inmiddels aardig gewend aan mijn C9-kuur. Heet water Nancy? Ja, heerlijk! Rond half 10 lijkt het te gaan onweren in Enschede. Maar het bleek mijn maag te zijn, die gaat de hele morgen flink te keer. Marieke en ik zijn op het werk bezig met een contactpersonenlijst te updaten, dus we zitten naast elkaar. Ik heb behoorlijk honger en als Marieke aan haar peer begint, houd ik het ook niet meer. Gauw een glas water halen om mijn ‘snack’ in op te lossen en daarna eet ik m’n kiwi op. Wat mij betreft mogen ze in het C9-boekje de term ‘snack’ wel veranderen. Ik blijf al sinds dag 1 een dansende kroket voor me zien. Maar goed, dat kan ook aan mij liggen natuurlijk 🙂

In de lunchpauze gaan we even een rondje over het Diekmanterrein lopen. “Lunchwandelen”. In mijn geval met een enigszins rammelend maagje uitkijken naar mijn bramenchocoshake. Terug op kantoor stort ik mij dus op de shake, maar als ik de helft op heb, doe ik hem even terug in mijn koeltasje. Ik moet de hele middag nog tenslotte. Beheers je Nancy, je kunt het. Inmiddels heb ik zo op dag 8 wel wat rituelen opgebouwd. Rond half drie neem ik de peer en rond kwart voor vier begin ik dan aan FullSizeRender-19mijn bakje rauwkost te knagen. De schilders en bouwvakkers zijn ook vandaag weer op dreef. Beetje ouwehoeren onder elkaar en de mooiste liedjes worden weer meegezongen. Jammer genoeg deze keer geen discussies over Robin en Robbie Williams. En ik word ook geen meisje genoemd. Wat een teleurstelling.

Rond kwart over vijf heb ik nog niet helemaal af wat ik af wil hebben. Eigenlijk ben ik vrij op vrijdag, maar omdat ik veel te doen heb in augustus  ga ik morgen toch naar Enschede. Dus dan maar weer verder. Kleine tussenstop in Hengelo om Harm weer op te pikken en op naar huis. Standaard vraag van Harm in de auto is altijd “wat eten we vanavond”? Zeker weer iets met wortels? Heeft hij even geluk, dat is het namelijk niet.
FullSizeRender-16
Wat dan wel? Vandaag iets wat niet in het boekje van de C9 staat, maar wat ik wel vaker maak ik de zomer: een rauwe witlofsalade met knapperige bleekselderij, bosui met een bite, blinkende groene appel, stralende gele paprika, smeuïge gerookte kip, lekkere cashewnoten en smakelijke gedroogde abrikoos. Wederom op smaak gebracht met balsamicoazijn, olijfolie en versie bieslook. Inmiddels de kast opgeruimd. Als morgen alsnog de Michelin-ster wordt bezorgd thuis, dan heb ik tenminste plek.  Harm vindt het allemaal iets te groen, dus die gooit nog een kotelet in de pan.

Na het eten rijden we nog even naar Nieuw Heeten, op visite bij moeders. Die heeft de komende dagen hoog bezoek, want Mike, Sabine en de kinderen zijn in Nederland. Dus even gezellig bijgekletst. En later loop ik het grasveldje op en roep ik wat naar mijn neefjes en nichtje. Ik krijg een ontvangst, die alle tantes in FullSizeRender-18Nederland wel willen hebben, want binnen drie seconden heb ik twee 7-jarigen en één 5-jarige om mijn nek, been, arm en hals hangen. Even knuffelen en stoeien! En daarna uiteraard weer snel terug naar de schommel, want tante Nancy is wel leuk, maar die schommel ook 😉

En dan nu weer thuis. Harm zoekt ondertussen voor het slapen gaan nog wat lekkers. Maar ja, vrijdag doe ik meestal  de boodschappen, dus we hebben weinig meer in huis. Dan eet je toch wortels zeg ik. “Wortels. Ik ben toch zeker geen schimmel”. Was getekend, Harm Dijkman.

Afronden dus maar. Beetje saai blogje vandaag, maar ik heb weinig bijzonders meegemaakt verder. En ik kan wel verzinnen dat ik twee chocoladerepen op heb, drie koeken, vier bak koffie en twee crackers met pindakaas. Dat zou de boel lekker choqueren he. Maar ja, dat heb ik allemaal niet. Wat dat betreft ben ik oersaai. Ik houd mijn keurig aan de regels….

Ik zei gisteren dat jullie nog even vol moesten houden, omdat er nog 2 blogs zouden volgen. Maar ik heb bedacht dat er na vandaag NOG 2 blogs komen. Want morgenavond vertel ik hoe dag 9 is gegaan (morgenvroeg weer wegen….). En dan ga ik ergens dit weekend (ik weet nog niet wanneer, ligt er aan hoe druk ik ben met chocolade en pindakaas eten :-)) nog een eindblog schrijven over de C9-kuur. Wat ik er van vond, wat de resultaten waren, waarom ik het wel of niet pindakaasaan zou raden etc.

Dus voor de liefhebbers: u heeft geluk. Voor de niet-liefhebbers: u leest dit toch niet, want dan bent u al afgehaakt na dag 1.

DOEI!

Tot morgen!